کنترل زمان گیرش بتن و ملات کپکو در مشهد | قیمت و خرید دیرگیر و زودگیر بتن
پس از اختلاط اجزای بتن، واکنش شیمیایی هیدراتاسیون بلافاصله آغاز شده و ساختار فیزیکی و شیمیایی خمیر سیمان دگرگون میشود. کنترل این تحولات در ساعتهای اولیه برای رسیدن به بالاترین مقاومت و دوام سازه حیاتی است. بتن تا پیش از رسیدن به زمان گیرش اولیه دارای روانی و کارپذیری (Workability) مناسب بوده و قابلیت پمپاژ، جایدهی و تراکم دارد. با رسیدن به گیرش اولیه، بتن وارد فاز نیمهجامد شده و هرگونه تنش یا لرزش مجدد به گسستگی بافت داخلی آن منجر میشود.
از آنجا که زمان گیرش تابعی از دمای محیط، دمای مخلوط بتن، عیار و نوع سیمان است، استفاده از افزودنیهای کنترلکننده زمان گیرش بتن (کپکو) مؤثرترین راهکار مهندسی برای مدیریت زمانبندی پروژه در فصول سرد و گرم سال محسوب میشود.
تفاوت گیرش اولیه و گیرش نهایی بتن چیست؟
فرآیند گیرش بتن در دو مرحله اصلی رخ میدهد:
گیرش اولیه (Initial Setting): مرحلهای که خمیر سیمان خاصیت پلاستیک و روانی خود را از دست میدهد اما هنوز نرم است. زمان گیرش اولیه برای بتن معمولی در شرایط معتدل حدود ۲.۵ تا ۳.۵ ساعت است. هرگونه عملیات حمل، پمپاژ و ویبراسیون باید پیش از این زمان پایان یابد.
گیرش نهایی (Final Setting): مرحلهای که توده بتن به استحکام اولیه رسیده و در برابر فشارهای مکانیکی دچار شکست بافت میشود. تشکیل محصولات اصلی هیدراتاسیون یعنی ژلهای کلسیم سیلیکات هیدرات پس از این مرحله شتاب میگیرد.
ضرورت استفاده از افزودنیهای کنترلکننده گیرش بتن
کنترل زمان گیرش بتن عمدتاً در دو سناریو اساسی کاربرد دارد:
شرایط آبوهوایی نامساعد: جلوگیری از گیرش سریع ناشی از گرمای شدید تابستان یا ممانعت از تاخیر و یخزدگی در سرمای زمستان.
الزامات اجرایی و لجستیکی: نیاز به حفظ کارایی در حملهای طولانی (تراک میکسر) و یا برعکس، نیاز به کسب مقاومت فوقسریع در پروژههایی نظیر بتن پاششی (شاتکریت تونلها و ترانشهها).
زودگیرکننده بتن (شتابدهنده گیرش)
در شرایط بتنریزی در هوای سرد (دمای کمتر از ۱۵ درجه سانتیگراد و بهویژه کمتر از ۵ درجه)، سرعت هیدراتاسیون افت شدیدی پیدا میکند. افزودنیهای زودگیرکننده بتن (Accelerators) با افزایش غلظت یونهای کلسیم محلول در آب، روند گیرش و کسب مقاومت اولیه بتن را تسریع میبخشند.
مزایای اصلی زودگیرکننده بتن:
- افزایش چشمگیر سرعت اجرای پروژهها در فصول سرد سال
- تسریع در زمان رسیدن مقاومت بتن ۳ روزه به حدود ۳۵ درصد مقاومت نهایی
- امکان باز کردن سریعتر قالبها و کاهش هزینههای تجهیز کارگاه
- محافظت از بتن تازه در برابر پدیده خطرناک یخزدگی (نقش شبه ضدیخ بتن)
عرضه استاندارد: در بستهبندیهای ۲۴ کیلوگرمی و بشکهای
⚠️ نکته مهم مهندسی: برای بتنهای مسلح و سازههای پیشتنیده، حتماً باید از زودگیرکنندههای فاقد کلراید (Chloride-Free) استفاده شود تا از خوردگی آرماتورها جلوگیری به عمل آید.
دیرگیرکننده بتن (کندگیرکننده بتن)
افزایش دما، مصرف سیمانهای ریز با عیار بالا و فاز آلومینات زیاد سبب تسریع ناخواسته گیرش بتن میشود. افزودنیهای دیرگیرکننده بتن (Retarders) با جذب بر روی سطح ذرات سیمان، روند هیدراتاسیون را موقتاً کند کرده و زمان کارپذیری بتن را به میزان دلخواه تمدید میکنند. برخی از این افزودنیها علاوه بر تاخیر در گیرش، خاصیت روانکنندگی بتن نیز دارند.
انواع کندگیرکنندههای بتن و مکانیزم عملکرد
دیرگیرکنندهها به دو دسته کلی آلی و معدنی طبقهبندی میشوند:
۱. دیرگیرکنندههای آلی
لیگنوسولفوناتها (نمکهای سدیم و کلسیم): با کاهش سرعت هیدراتاسیون فازهای آلیت (C3SC3S) و آلومینات (C3AC3A) عمل میکنند. وجود قندهای طبیعی در ساختار آنها عامل اصلی کندگیری است. مصرف حدود ۰/۱۲۵٪ آن هیدراتاسیون بلیت (C2SC2S) را نیز به تاخیر میاندازد.
اسیدها و نمکهای هیدروکسیکربوکسیلیک: بهترین کندگیرکنندهها که از طریق جذب سطحی بر فاز آلومینات عمل میکنند (نظیر سدیم گلوکونات و تریپتاسیم سیترات).
قندها (کربوهیدراتها): شکر به عنوان یک قند غیرکاهنده قوی، در دوزهای پایین (۰/۱٪ وزن سیمان) گیرش را ۴ تا ۱۴ ساعت و در مقادیر بالاتر تا چندین روز به تاخیر میاندازد.
فسفوناتها: با تشکیل کمپلکسهای قوی با کلسیم، نقش «ابر دیرگیرکننده» را در دوزهای کم ایفا میکنند.
۲. دیرگیرکنندههای معدنی
فسفاتها (نظیر تریسدیم اورتوفسفات و سدیم پیروفسفات): با ایجاد رسوب کلسیمفسفات بر روی ذرات کلینکر، مانع پیشرفت هیدراتاسیون میشوند بدون اینکه روانی بتن را دستخوش تغییر ناخواسته کنند.
جدول مقایسه افزودنیهای زودگیرکننده و دیرگیرکننده بتن
| ویژگی / افزودنی |
زودگیرکننده بتن (Accelerator) |
دیرگیرکننده بتن (Retarder) |
| کاربرد اصلی |
بتنریزی در هوای سرد، شاتکریت، قالببرداری سریع
|
بتنریزی در هوای گرم، حمل طولانی، بتن حجیم |
| تاثیر بر زمان گیرش |
کاهش زمان گیرش اولیه و
نهایی
|
افزایش زمان کارپذیری و تاخیر در گیرش |
| محدوده دمایی توصیهشده |
کمتر از ۱۵ درجه سانتیگراد |
بالاتر از ۲۵ الی ۳۰ درجه سانتیگراد |
| مکانیزم عملکرد |
افزایش یون کلسیم و تسریع
واکنش سیلیکاتی
|
پوششدهی سطح ذرات سیمان و جلوگیری از حل شدن فازها |
استانداردهای ملی و بینالمللی کنترلکننده زمان گیرش
محصولات کنترل زمان گیرش بتن و ملات شرکت همگرایان تولید (کپکو) منطبق بر معتبرترین ضوابط و استانداردهای روز تولید میشوند:
استاندارد ملی ایران ۲۹۳۰-۱: الزامات عمومی مواد افزودنی بتن
استاندارد ملی ایران ۲۹۳۰-۲: الزامات عملکردی (جدول ۶ و ۷ برای زودگیرها / جدول ۸ برای کندگیرها)
استاندارد ملی ایران ۲۹۳۰-۵: افزودنیهای زودگیرکننده دوغاب و ملات سیمانی
استاندارد اروپایی EN 934-2: الزامات فنی و دوام افزودنیهای شیمیایی بتن
قیمت و خرید افزودنیهای کنترل زمان گیرش بتن کپکو
قیمت انواع زودگیرکننده و دیرگیرکننده بتن با توجه به نوع پایه شیمیایی، درصد خلوص، کلرایدی یا بدون کلراید بودن و نوع بستهبندی متغیر است. شرکت همگرایان تولید (کپکو) با تکیه بر دانش فنی روز و تولید استاندارد، عرضهکننده مستقیم انواع افزودنیهای بتن در کشور میباشد.
جهت دریافت مشاوره فنی رایگان، دانلود دیتاشیت اختصاصی محصولات و استعلام قیمت روز زودگیر و دیرگیر بتن، با کارشناسان فنی دفتر مرکزی تماس حاصل فرمایید:
📞 شماره تماس مستقیم: 09150078983
🌐 ثبت سفارش آنلاین: از طریق بخش ارتباط با ما در سایت رسمی شرکت خانه مصالح
❓ سوالات متداول
۱. آیا میتوان از زودگیرکننده بتن به عنوان ضد یخ استفاده کرد؟
زودگیرکنندهها با سرعت بخشیدن به هیدراتاسیون و ایجاد گرمای زودهنگام، مانع یخزدگی در دماهای پایین میشوند، اما در یخبندانهای شدید (زیر ۵- درجه سانتیگراد) استفاده از روشهای حفاظتی و عایقبندی مطابق آییننامه بتنریزی در هوای سرد الزامی است.
۲. آیا اضافه کردن آب به بتنی که گیرش اولیه آن شروع شده، روانی آن را برمیگرداند؟
خیر؛ اضافه کردن مجدد آب به بتنی که وارد مرحله گیرش شده نه تنها کارایی استانداردی ایجاد نمیکند، بلکه ساختار بتن را تخریب کرده و مقاومت نهایی آن را به شدت کاهش میدهد. در چنین مواردی باید از دیرگیرکنندهها یا فوقروانکنندهها پیش از شروع گیرش استفاده شود.
۳. چرا در بتن مسلح نباید از زودگیرکننده کلرایدی استفاده کرد؟
وجود یونهای کلراید در مجاورت آرماتورهای فولادی باعث تسریع پدیده خوردگی و زنگزدگی فولاد و در نهایت تخریب سازه بتنی میشود.